Haziran 24th, 2008
KÖZ
ordayım
bilmediğim kaldırımlarında bir şehrin
bir sokak lambasının altında
- her gün görmeden önünden geçtiğin / acele bir telaşla
…bilmezsin
ben ordayım hala…
uçmaktan korkan bir serçenin göz ışığında
kırık bir tenorla kitledigin kapının sol anahtarında
kör karanlığına inen sıcak gözyaşında
sen yine de sitemkar şiirler yaz bana
kaleminin köz ucuyla
o hiç bilmediğin aşkın çözmediğin dilinden
- alnının yazısı gibi
ben ordayım hala / satırların ara boşluğunda
…sen silemezsin
sus /ma beni kendinde s/akla
bir yaz gecesinde ağustosun sıcağında
kül bir özlem çağılında
sözüm olmaz artık sana şiirim olmaz
susar dilim
su/sar içim
s/ana
dönülmez yolun son sapağındayım
ben ordayım
elvedasız bir bitişin sus kenarında
- dardayım -
sen görmezsin
ben ordayım
sus
dilinde avaz
ayazla söndürdüğün bir zemheri ocağında
- ağla -
ağlamak aşkın ‘a’
aşkın ‘i’
ve ağlamak
aşkın her halinde sana mustahaktır
bu son şiirdir aşka yazdığım
öznesi çoktan geçmiş
zamanda
nesnesiz
kendimi geçirip senden / yüreğimi astım ilk mısraya,
son hecemde can verirken
çok geç
attığım düğümleri sen çözemezsin
Leman Julide K
31 ocak 2008
.